Prawidłowe udzielenie pierwszej pomocy może uratować życie. Większość z nas pomagając ofiarom zwykle ogranicza się do wezwania pogotowia, ponieważ jest zbyt sparaliżowana strachem. Boimy się, że zrobimy krzywdę. Spróbujmy przełamać nasz strach, ponieważ udzielając pierwszej pomocy w postaci resuscytacji krążeniowo-oddechowej (CPR), „kupujemy” ofiarom czas potrzebny na przybycie profesjonalnych służb. Problem polega jednak na tym, że wiele osób nie wie, jak je wykonać.
Czym jest sztuczne oddychanie?
Wiedza o pierwszej pomocy może utrzymać funkcje życiowe ofiary do czasu przybycia służb ratunkowych. Dlatego warto wiedzieć, co robić w takiej sytuacji. Sztuczne oddychanie to technika pierwszej pomocy polegająca na dostarczeniu powietrza do płuc osoby, która nie może samodzielnie oddychać. Jeśli poszkodowany nie oddycha, akcję ratunkową powtarza się do przyjazdu karetki pogotowia lub wyczerpania sił.
Czy wykonanie sztucznego oddychania jest koniecznością przy reanimacji?
Sztuczne oddychanie jest elementem resuscytacji i można z niego zrezygnować, jeśli osoba ratująca poszkodowanego nie jest odpowiednio przeszkolona – wówczas należy zastosować jedynie masaż. W większości przypadków u osób dorosłych oddychanie ustaje z powodu zatrzymania akcji serca, dlatego to właśnie masaż serca jest ważniejszy. Jeśli jednak masz odpowiednią wiedzę i umiejętności, połącz uciśnięcia klatki piersiowej z oddechami ratowniczymi. Po 30 uciśnięciach przechyl głowę poszkodowanego, aby udrożnić drogi oddechowe i unieś podbródek. Następnie ściśnij nos między kciukiem a palcem wskazującym i zasłoń ustami usta osoby nieprzytomnej – możesz użyć do tego specjalnej maseczki, która powinna znajdować się w każdej apteczce. Dobry wdech ratowniczy powinien trwać około jednej sekundy, podczas której należy obserwować unoszenie się i opadanie klatki piersiowej. Gdy klatka piersiowa opada, weź kolejny oddech, by wykonać drugi wdech. Sekwencje ucisków nie powinny być przerywane na dłużej niż 10 sekund. Jeśli ratownicy nie są przeszkoleni lub nie są w stanie wykonać oddechów ratowniczych, wykonuj resuscytację krążeniowo-oddechową z częstotliwością od 100 do 120 uciśnięć na minutę. Objawami powrotu poszkodowanego do krążenia są: odzyskanie przytomności, próba poruszania się, otwieranie oczu, a przede wszystkim prawidłowy oddech. Jednak ratownicy powinni być przygotowani do wznowienia resuscytacji, jeśli stan poszkodowanego nagle się pogorszy.
Jak wykonać sztuczne oddychanie?
Przede wszystkim przed rozpoczęciem jakichkolwiek działań trzeba się upewnić, że osoba poszkodowana nie oddycha. Można to zrobić na kilka sposobów. Najprostszym sposobem jest obserwacja klatki piersiowej i słuchanie wdechów i wydechów. Oddech należy sprawdzać przez 10 sekund. W tym czasie poszkodowany powinien wykonać 2-3 normalne oddechy. Przy prawidłowym oddychaniu pacjenta można ułożyć w pozycji bezpiecznej (ciało leżące na boku z głową odchyloną do tyłu i oparte na przedramieniu). Jeśli poszkodowany nie oddycha lub uważamy, że jest to nieprawidłowe, udrożnijmy jego drogi oddechowe. W tym samym czasie druga osoba powinna wezwać karetkę. Osobę resuscytowaną ułóż na plecach z głową odrzuconą do tyłu. Następnie jedną ręką podeprzyj czoło, drugą ręką otwórz podbródek i unieś podbródek. Jeśli w ustach znajduje się obcy przedmiot, który utrudnia oddychanie, usuń go. Jeśli oddychanie zostanie przywrócone, przenieś osobę w bezpieczne miejsce. W przeciwnym razie rozpoczynamy reanimację.
